Posts tonen met het label dans. Alle posts tonen
Posts tonen met het label dans. Alle posts tonen

donderdag 27 november 2014

Move to Cure(d)

Ik heb vandaag mijn 60ste en laatste kinebeurt afgewerkt! Time flies when youre having fun: sinds de operatie door wonderdokter en kruisbandspecialist Dr. Lagae heb ik, gespreid over 6 maanden, 60 x 2 uur hard gewerkt bij Move to Cure.

Geen twee sessies waren dezelfde: kinesist Gilles De Sutter bedacht telkens weer andere oefeningen om mijn spieren te verstevigen en mijn stabiliteit te verbeteren. 5 x 20 keer buigen en strekken en klimmen en springen en stappen en lopen... Dat deed ik te midden de revaliderende voetballers, maar voor mij was oefenen met een bal er alleen in het begin bij, op voorwaarde dat er niet te veel fragiel volk bij me in de buurt stond. Het liefst oefende ik op de trampolines, het allerliefst op twee tegelijk. Het minst plezierig vond ik de reeksen van 100 x zitten en rechtstaan, vooral met één been.

De eerste maanden 3 x per week, en nadien 2 x, onderging ik zon gecombineerde conditietest, uitputtingsslag en marteling. Alles went: nu denk ik dat ik zelfs de folteringen op de behandelingstafel zal missen. Het was nochtans niet niks: eens mijn knie zo hard gestrekt was tot ze niet meer wilde buigen, boog Gilles ze toch zo ver dat ik dacht dat de nieuwe kruisband zou knappen. En met zijn puntige ellenbogen vond hij ook doeltreffend de allerpijnlijkste plekjes op mijn bilspier.

Is het een geval van Stockholmsyndroom? Misschien, ik ben in elk geval blij dat ik me de komende maanden nog eens per week mag laten behandelen en pijnigen door Gilles. Ik kan en wil nog geen afscheid nemen van Move to Cure, zowat mijn tweede thuis sinds 14 mei.

Het allerbeste nieuws is dat ik weer aan het dansen ben én dat het elke dansles beter gaat. Als ik rechtstaand dans merkt een toeschouwer vast niet veel meer van mijn blessure, maar op de grond kan ik mijn manco niet verbergen. Grondwerk is altijd mijn favoriete onderdeel van (moderne) dans geweest, maar nu frustreert het mij soms. En ook frustratie behandelt Gilles. Vandaag, tijdens mijn laatste kinebeurt in de reeks van 60, heeft hij de excuustruus in mij op haar plaats gezet: hij prentte me in dat ik die knie wel degelijk op de grond werkend kan en mag belasten, en hij beval me meteen dat ook maar 5 x 20 keer te bewijzen.

1000 x 60 keer dank aan Gilles De Sutter, Lieven Maesschalck (voor de bemoedigende woorden en schouderklopjes), Frédérique Neys (voor de goede zorgen tijdens het verlof van Gilles), de rest van het team én aan alle mooie mannen bij Move to Cure die het trainen toch net iets aangenamer maakten.


dinsdag 22 juli 2014

Insomnia/Tossing & Turning [dance video]

I love dancing on stage. I enjoy taking class, teaching, choreographing... but performing in front of an audience, that's the ultimate dance experience.

And I will stumble and fall

Every two years I get the chance to perform with the Kriskin dance studio. But not this year. After rupturing the cruciate ligament in my knee in dance class, I spent the performances last May in the audience. The brace and crutches kept me in my seat but I knew all the steps, felt the sorrow when they danced to ‘Say Something’ by A Great Big World & Christina Aguilera.

When dreams disappear

There was a story to the show 'Als dromen verdwijnen' about a girl in charge of dreams, dispensing from her magic suitcase the proper dream to everyone: dreams about love, adventure, happiness, heroism… But her suitcase full of dreams is taken from her and the dreams disappear.

Insomnia/Tossing & Turning

What happens when you can no longer dream? You toss and turn because you can’t fall asleep. That's what my choreography was about. I started working on it in January and in February had to stop dancing because of the knee injury. Don't tell my physical therapist but I did find a way to finish the piece and teach it to the dancers.

Die Gedanken haben Nachtrundgang

Last october I saw Pina Bausch‘Le sacre du printemps’. This breathtaking performance was an inspiration for ‘Insomnia/Tossing & Turning’, as well as the way supporting characters entered and left the stage in the play 'De verwondering’ by Hugo Claus and directed by Bart Meuleman. The music also guided me and determined in a way how the piece evolved. The Turnhout audience wasn't expecting anything like Einstürzende Neubauten or (String Quartet Tribute to) Sonic Youth, but that's what they got.

Kool Thing, Kool Thing

I didn't get to perform last May but I did enjoy watching my choreography from the audience. I was a bundle of nerves the full seven minutes of 'Insomnia/Tossing & Turning' but the dancers did not let me down. Actually... Next time I want to use attributes I should stay backstage and count the pillows before the music starts!

For the video we can always count on Dirk Van Royen from Studio Luminance to do a wonderful job. Enjoy:




woensdag 21 mei 2014

Unfortunate pirouette, the English account

More than 17 years ago I lived in the US. In the nineties I studied dance at the University of New Mexico. The initial plan was to spend one year at UNM in Albuquerque but I loved it so much I stayed for 4 years until I had earned my bachelor degree in fine arts (suma cum laude no less).

Afterwards I spent another year in San Francisco working for Impact, a lighting company, and dancing as much as possible. I look back on those five US years as the most wonderful, challenging and exciting years of my life. The three fun facets were sun, dance and great friends.

Thanks to facebook I have kept in touch with many of my fellow dancers at UNM. Some of them still dance, like Adrienne Clancy and inspirational teacher Bill Evans, many of them have switched to yoga (Kate and Melissa among others) and the flamenco women Stephanie and Julia are still as feisty as ever. I usually post in Dutch but this time my worried American friends deserve a full report they do not need to put through Google translate.

I'm not a professional dancer  but I still dance about three times a week. I occasionally teach dance class (I've taught weekly classes for five years and then decided I preferred taking class to teaching). Every two years I choreograph a piece for Kriskin, the dance studio I take class at. I wish I had the opportunity to choreograph more often...

My choreography two years ago,
dancing first row on the right


Last February - I was working on my choreography for the Kriskin show (it's this weekend!), rehearsals had started - I went to my Tuesday dance class to work on my technique and flexibility. It was a fun combination with a double turn ending in a jump, open - close - open. Over the years I must have done that move about a hundred times, the fifth time I did it that evening I messed up: my foot went one direction, the knee another. Result: I tore the anterior cruciate ligament and the meniscus in my right knee.

ACL reconstruction


The ACL stabilizes the knee during turns and quick stops, you definitely need it in dance. Thank God we still have afffordable health care in Belgium (yes, I'm worried about the upcoming elections, also this weekend). I had to wait a couple of months but last Wednesday I finally got a brand new ACL put in place by one of the best surgeons in the field. Dr Lagae specializes in knee surgery and has helped many professional athletes.

It will take six months of exercises with a physical therapist before I will be able to dance again. The Move to Cure team will get me back in shape. The expertise of Lieven Maesschalck and his team of therapists will get me to dance again as I did before. They're the top as well, working with our Belgian Red Devils for instance (I'm talking soccer now).

So, dear American dance friends, no need to worry. I'll be back on the dance stage before you know it. Although switching to yoga doesn't seem like a bad idea either.

Miss you all very much

Heidi double U

Suki John's 'The Human Engine', Rodey Theatre in the Fine Arts Center at UNM - March 28, 1993

dinsdag 13 mei 2014

Dansen kan ernstige gevolgen hebben



Februari: dinsdagse dansles bij Jac Delsing

Dubbele pirouette, spring open toe open... en KRAK.

Het dansjaar loopt al niet zo vlot; in november heb ik een spierscheur in mijn kuit opgelopen (eveneens in die dinsdagse les) met enkele weken verplichte rust als gevolg. Dit is nòg enger en kraakt nòg luider! Ik gooi mij dan ook onmiddellijk als de eerste de beste flauwe voetballer op de grond.

Maart: MRI-scan

Het verdict: meniscus gescheurd, voorste kruisband over de volledige dikte gescheurd en een oedeem op de tibia; nummer 6 op de lijst van Common Dance Injuries volgens Dance Teacher. Zo'n simpele dansbeweging, die ik zeker honderd keer eerder probleemloos heb uitgevoerd, maar deze keer kom ik slecht neer, tors mijn knie en voilà. Worden we oud? Misschien wat vermoeid... En ik ben nooit echt goed geweest in pirouettes.

Een dansblessure komt nooit gelegen maar nu is de timing wel uitermate slecht. Met Dansstudio Kriskin hebben we om de twee jaar een voorstelling in De Warande in Turnhout. De repetities zijn in volle gang voor de show op 24 en 25 mei.

April: wachten/move to cure

Om weer te kunnen dansen heb ik een nieuwe kruisband nodig. Alvorens ik terecht kan bij dé kruisbandspecialist moet ik veel geduld uitoefenen, héél veel geduld. Is dat erg? Het komt wel goed uit eigenlijk. Ik kan dan wel niet meer meedansen in de Kriskin-show, maar ik wil toch -  op één of andere manier - mijn choreografie afwerken en aanleren.

Ondertussen werk ik bij Move To Cure, het kinesistenteam van Lieven Maesschalck, aan het versterken van de omliggende spieren. Daardoor wordt de pijn minder en zal de revalidatie na de operatie ook vlotter verlopen.

Mei: afspraak in AZ Monica

De specialist draait mijn onderbeen in allerlei mogelijke en onmogelijke richtingen: ''t Zit los, het moet geopereerd worden.' 'En kan dat morgen?', vraag ik dan. Nee, dat niet, maar wel volgende week. Hoera! Euforie omdat ik eindelijk een operatiedatum heb. Hip hoi!

Morgen: operatie

Afgelopen vrijdag heb ik een laatste krukkenloze repetitie gehad met de Kriskin-dansers; ze zijn er klaar voor. Mijn computer en pakjesmateriaal heb ik naar het gelijkvloers verhuisd. De voorlopig laatste Souplesse Oblige-broek op bestelling is afgewerkt.

Morgen krijg ik een nieuwe kruisband!  Overmorgen kan de revalidatie beginnen zodat  ik over zes maanden weer pirouettes kan draaien!




dinsdag 17 september 2013

On with the dance! Filmpjes van Souplesse Oblige

Le rêve de Souplesse Oblige

Een beginnend bedrijf krijgt veel vertegenwoordigers over de vloer. Die beloven stuk voor stuk spectaculaire stijgingen in de verkoop, dankzij die extra webpagina die zij zullen lanceren (volstaat één site dan niet?), de advertenties op hun radiozender (luistercijfers niet beschikbaar), het bedrijfsfilmpje gedraaid door hun ploeg (abonnementskosten voor het delen op facebook)...

Een bedrijfsfilmpje. Wat een leuk idee! Maar dat doen we dan wel even zélf, zonder duizenden euro's extra kosten.

Dit voorjaar volgde ik een tweedaagse workshop internetvideo bij Youtell. Al doende leerde ik eigenhandig filmpjes te maken met mijn smartphone en ze vervolgens te bewerken met iMovie. Op vakantie in Italië waren dan alle ingrediënten aanwezig voor een prima bedrijfsfilmpje: zon, tijd, decor en inspiratie:



Meteen maakte ik ook een alternatieve versie:


The fABULEUS Rosas Remix Project

Oefening 2. De opdracht: dans je eigen Rosas danst Rosas. Ter ere van de dertigste verjaardag van de wereldvermaarde choreografie van Anne Teresa De Keersmaeker roepen fABULEUS en Rosas dansliefhebbers op om de bewegingen en de structuur van de stoelendans naar hun hand te zetten, te filmen en te posten op http://www.rosasdanstrosas.be/home/.

Wat een fantastisch idee! Met Kriskin Dansstudio gingen we de uitdaging aan, zomervakantie of niet. Voor Kriskin danst Rosas heb ik andere muziek gekozen – ‘Intro’ van The XX – maar verder ben ik vrij trouw gebleven aan de structuur van het origineel. 't Was werken, zweten en zwoegen: een danscoach moet de opeenvolging van bewegingen eerst zelf onder de knie krijgen en het ziet er allemaal gemakkelijker uit dan het is. Ben je even wat minder geconcentreerd, dan ben je verloren - 3A, 3B, 5C, 3D… Respect voor de dansers van Rosas! En voor die van Kriskin! Ze hebben zich met veel enthousiasme op het project gegooid.



De beelden hadden wat stabieler gemogen en de ene telefoon is de andere niet. En als je met 20 dansers werkt, durft er weleens eentje zich te vergissen... Daar zullen we bij een volgende oefening rekening mee houden.

Het is een vruchtbare zomer geweest. Nu mogen de danslessen weer beginnen.

PS: De dansers leggen de nodige souplesse aan de dag in outfits van sodancewear.be: broeken en topjes van Deha, Freddy en Pixie.

Meer filmpjes van Souplesse Oblige vind je op ons YouTube-kanaal

On with the dance! let joy be unconfined;
No sleep till morn, when Youth and Pleasure meet
To chase the glowing hours with flying feet.
- Lord Byron, 'Childe Harold's Pilgrimage'



dinsdag 28 mei 2013

sodancewear.be: klein maar fijn

In het Knack-interview van 1 mei zei ik het al: voor beginnende webshops is de concurrentie van de grote internetspelers moordend. Die zetten opzichtig in op reclamespotjes op tv, bonnen bij magazines, banners op diverse sites en spectaculaire kortingen. Temidden van al dat opvallend geweld kan weleens over het hoofd gezien worden dat Souplesse Oblige even klein als fijn is:


De juiste selectie


Wellicht vind je onze merken ook elders, maar nooit dezelfde uitgekiende selectie. Elk seizoen maak ik persoonlijk een keuze uit de ruime collecties van Deha en FreddyIk stel mooie setjes samen, zoek de gulden middenweg tussen esthetiek en efficiëntie, en hou rekening met de opmerkingen van klanten in de showroom, op beurzen en in de dansles. Zo wordt elk nieuw seizoen het aanbod van maten en modellen evenwichtiger.


Kennis van zaken


Ik dans ruim een kwarteeuw en ben nog altijd enthousiast bezig, zoals op de foto's en filmpjes op de website te zien is. Die ervaring is een troef: ondertussen weet ik als geen ander aan welke kleding een danser behoefte heeft. Tijdens de lessen bij Kriskin en bij King Franky probeer ik de nieuwe modellen dansbroeken en topjes uit en ik ontdek proefondervindelijk hoe de stoffen en snits reageren op een intensieve workout.


Pièces uniques


Het succesnummer van sodancewear is de eigen collectie: de zelf ontworpen en handgemaakte dansbroeken en homewear van huismerk Souplesse Oblige. Deze zwierige broekrokken in unieke prints en loszittende broeken met jeans look combineren gebruiksgemak met uitstraling - sportief én elegant.


Eén op één


Heb je vragen, opmerkingen, problemen met een bestelling? Voor Nederlands druk 1... Nee hoor, mij kan je rechtstreeks bellen op het nummer 0472/59 38 39. Souplesse Oblige is een éénmanszaak in de meest letterlijke betekenis van het woord: ik doe alles zelf en behandel dus ook persoonlijk al je vragen.


Mét showroom


sodancewear.be bestaat niet enkel online. Bij mij thuis heb ik een heuse showroom ingericht. Heb je leuke broeken of topjes gezien op de website, maar kan je niet kiezen? Kom ze passen in de showroom. Maandelijks organiseer ik een Open Showroom, maar je kan ook op een zelfgekozen moment langskomen. Mail of bel gerust voor een afspraak.


Trouw loont


Shoppers die vaak terugkeren naar www.sodancewear.be beloon ik graag met een SOtrouw waardenbon. Souplesse Oblige heeft namelijk een klantenkaartsysteem: na vijf aankopen krijg je een bon voor het bedrag van 3% op je voorbije aankoopbedragen.

Acties en reacties


Als je de site goed in de gaten houdt, zal je merken dat de actieartikelen geregeld wisselen en dat ik af en toe voor fijne extra's zorg. Zo worden tot en met 7 juni geen verzendkosten aangerekend. Profiteer ervan!

Sinds kort heb ik trouwens een nieuw betaalsysteem: MultiSafepay. Je kan nu gemakkelijk en veilig met Visa, MasterCard, Bancontact en iDeal betalen.

Zeven keer doodzonde om niét te shoppen bij het kleine maar fijne sodancewear.beDansen, sporten en bewegen zijn zo belangrijk voor je gezondheid en geluk dat je maar beter kiest voor de elegante en kwaliteitsvolle outfits van Souplesse Oblige. Dat is mijn filosofie en daar blijf ik voor gaan. Gisteren heb ik alvast een hoop mooie zakjes gemaakt om uw toekomstige aankopen in te verpakken:



Gebruik het zakje om spulletjes in te bewaren, er je dansschoenen in te vervoeren, er delicate kledingstukken mee te beschermen in de wasmachine.

Tot ziens op sodancewear.be. Of tijdens 100% Zelfgemarkt op zaterdag (vernieuwde Stadsplein, Mortsel) of Sunday Goodies op zondag (parochiezaal Morkhoven).

Heidi

maandag 4 maart 2013

So Harlem Shake

Als de internethype van het moment iets met dans te maken heeft, dan kunnen wij niet anders dan meedoen.

De laatste tijd worden we overspoeld met 'Harlem Shake'-filmpjes: van studenten tot mijnwerkers, van puppy's tot Star Wars-figuurtjes... Iedereen gaat uit z'n dak.

Zo ook op de Humo-redactie waar ik twee dagen per week als freelancer doorbreng. Mijn vrolijke collega's hebben de gekste outfits gevonden in het kostuumatelier van Woestijnvis. Herken je het varkensmasker? Ik dans mee in mijn favoriet cocoonpakje van het moment: een Jumpin' original (misschien moet ik de Jumpin' wel toevoegen aan het assortiment van sodancewear.be, want het is echt zalig om te dragen).


Helemaal dichtgeritst doe ik de Harlem Shake:



Deze ballerina's van het English National Ballet gaan totaal loos in tutu:


De Harlem Shake is ook een echte dance move. Boom boom pah boom boom pah:



Voor meer shakes, kijk op humo.be


zondag 9 december 2012

Alvin Ailey Magic: dansles in New York


Vanavond finale van 'So You Think You Can Dance'! Voor ze aan de liveshows begonnen, hebben de dansers zich moeten bewijzen tijdens een auditie, een driedaagse in Arnhem en een bootcamp in New York. Herinner je je die bootcamp nog? Ik was hartstikke jaloers op de dansers die voor modern gekozen hadden en vervolgens les kregen van Troy Powell, artistiek directeur van Ailey II.



Toen een trip naar New York zich aandiende, ben ik onmiddellijk de site van Alvin Ailey gaan opzoeken. Diens gedachtegoed wordt in The Studios in ere gehouden: "Dance comes from the people and should be given back to the people." Het prachtige Joan Weill Center for Dance telt niet minder dan 12 danszalen, waar de hele dag lang lessen worden gegeven. Zelfs wie nog nooit dansles heeft gevolgd, heeft hier de keuze uit 80 lessen: van Zumba tot hiphop, van capoeira tot Horton.

Om deel te nemen aan de professionele lessen moet je minstens drie jaar danservaring hebben. Met meer dan twintig jaar ervaring zou ik niveau één toch moeten aankunnen, zou je denken. De lessenreeksen waren natuurlijk al enkele maanden bezig, in december nog inpikken is op geen enkel niveau een lachertje.

The Joan Weill Center for Dance
De les modern van Ari Mayzick was best wel eng. "It's not just any modern, it's Graham!", wees hij mij terecht. Toen hij halverwege de les begon aan een oefenreeks met verplaatsingen en draaien - zonder die vooraf nog een keer te overlopen - zat er voor mij niet veel anders op dat toe te kijken in plaats van deel te nemen. Daar kan je natuurlijk ook veel van leren, maar dat was niet echt waarvoor ik gekomen was.

Two introductary classes for $ 25,00, ik had dus nog een tweede les te goed. De volgende dag begeef ik me na veel wikken en wegen toch maar naar de les Horton van Elizabeth Roxas. Elementen uit de Horton Techniek zoals flatback en hinge komen in verschillende stijlen aan bod, maar bij Alvin Ailey worden nog de 'fortifications' onderwezen zoals die zijn ontwikkeld door Lester Horton (bij wie  Ailey zelf les had gevolgd). Mijn ervaring met Horton beperkt zich tot de lessen van Julio Rivera tijdens de zomerdanssstages van Fedes vele jaren geleden. Maar Elizabeth is een schat van een lesgever en zij nam de tijd om oefeningen te overlopen, in twee groepen te werken en zelfs individuele verbeteringen aan te geven (die lateral T kon beter). 't Was hard werken, dat kan ik je verzekeren, maar ik heb er heel erg van genoten.

'Revelations'
Alvin Ailey American Dance Theater treedt heel de maand december op in het New York City Center, met een wisselend programma. Dinsdagavond zag ik de hiphopchoreografie 'Home' van Rennie Harris, 'Minus 16' van Ohad Naharin en, best van al, het fantastische 'Revelations' van Alvin Ailey. Verrassend hoeveel van de bewegingen uit de Graham en Horton-les terugkwamen in de choreografie van Ailey.



Alwie deze maand nog in New York is: zeker gaan kijken naar Alvin Ailey Dance Theater. En aan alle dansers: ga de uitdaging aan en volg een keer les in die prachtig dansstudio's, keuze genoeg zelfs voor wie niet veel ervaring heeft.

Tip: draag een zwarte maillot met legging, dat is het uniform in de school. Zie ook de overzichtelijke site van NYC Dance Studios.


Over Alvin Ailey:
Choreograaf Alvin Ailey was getraind in Graham en Horton, zijn dansen hadden als onderwerp de geschiedenis en de problematiek van zwarten en hij werkte ook voornamelijk met zwarte dansers.

"In his dramatic works, or strongly emotional ones like the enduringly popular Revelations, Ailey has created black archetypes: the suave, sharp-footed dude, who can turn-on-a-dime, who's never at a loss; the laborer; the prisoner (whore or jailed man or sinner) yearning upward for freedom, for release; the provocative and dangerous female; the damaged innocent; the luscious goddess out of Africa (like the great Judith Jamison, transfigured in the last movement of the solo Cry). These roles make certain steps come to the fore: high leaps and plunging falls and rolls, rapid multiple turns, legs not simply lifted but flung triumphantly high, backs deeply arched in abandon or despair, and, often, a fluent swaying in the hips as well."
Bron: Time and the Dancing Image (1988) - Deborah Jowitt

zondag 13 mei 2012

Souplesse Oblige in actie [video]

Zoals beloofd in de vorige blog: het filmpje van 'Roodbroekje', mijn choreografie voor 'Het foute sprookjesbos' van Kriskin Dansstudio:



De muziek - 'La geule du loup' - is van Daan. Klinkt het u bekend in de oren, dan is dat omdat het een Franse versie is van zijn hit 'Icon'.

De professionele videomontage is het werk van Dirk Van Royen van Studio Luminance (de titeltjes heb ik zelf toegevoegd met iMovie).

Een 'fout' sprookje, maar helemaal juist gedanst door de roodbroekjes Nicky Wens, Lies Bulteel, ikzelf, Tis Daneels, Katka Sterkens, Silke Gorris, Sharona Verheyen, Anneleen Peeters en Kato Ceusters (van links naar rechts in de beginopstelling).

Wilt u voor een dansvoorstelling ook zo'n zwierige Souplesse Oblige-broeken bestellen, dan kan dat. U kunt uw aanvraag mailen naar heidi@sodancewear.be.


donderdag 10 mei 2012

Souplesse Oblige in actie. Verslag van een dansvoorstelling.

Nicky en Silke
Foto Adrie de Kok
De Kriskin-show in De Warande is ondertussen alweer twee maanden geleden. Wat vliegt de tijd! Maar als ik terugdenk aan de voorstelling loop ik weer op wolkjes: de lieve complimenten, het enthousiaste publiek en vooral de rush van de spotlight. Ik geef het toe, ik sta graag op het podium in het middelpunt van de belangstelling... zodra die knieën stoppen met knikken.

Ik ben een beetje laat met mijn verslag van 'Het foute sprookjesbos', maar ik had gehoopt het filmpje van mijn choreografie nu ongeveer online te kunnen zetten. Maar Dirk Van Royen van Studio Luminance wordt overspoeld door werk. Hij is dan ook supergoed. Het filmpje van 'Roodbroekje' hebben jullie nog te goed.

Op de site van Studio Luminance kan je wel al een prachtige videosamenvatting bekijken van onze voorstelling

Bekijk de samenvatting van het optreden - door Studio Luminance
'Zoektocht' was het eerste nummer van de werkgroep in de show en tevens één van mijn favoriete nummers om te dansen. Het ideale nummer om de zenuwen weg te dansen.
Mooie choreografie van Kris Boeckx op muziek van Emmy Rossum. De weken voor het optreden - en ook daarna nog - was dat het liedje waarmee ik wakker werd: 'Rushing and racing, and running in circles. Moving so fast, I'm forgetting my purpose.'

'Zoektocht' - choreografie Kris Boeckx
Muziek: Slow Me Down - Emmy Rossum
Foto Adrie de Kok
'Roodbroekje', een fout sprookje en een choreografie van mezelf. Mijn eigen nummers dansen gaat nog het vlotst van al. Ik steek er dan ook alleen maar bewegingen in die ik leuk vind en goed kan. Nicky, Lies, Tis, Katka, Silke, Sharona (buiten beeld), Anneleen en Kato hadden er ook geen problemen mee en hebben uitstekend gedanst. Ik was trots!
De rode broekjes zijn uiteraard van Souplesse Oblige en te koop op sodancewear.be!

'Roodbroekje' - choreografie Heidi Wittevrongel
Muziek: La geule du loup - Daan
Foto Adrie de Kok

Hier springt Roodbroekje Kato vol overtuiging in de bek van de wolf. Zij kent geen angst.

'Roodbroekje' - choreografie Heidi Wittevrongel
Muziek: La geule du loup - Daan
Foto Adrie de Kok


Dat ben ik! De gelaarsde kat. In een choreografie van Jac Delsing, snel en goed geschminkt door Mathias Daneels.
Voor deze solo was ik wel het zenuwachtigst van al. Hier zaten namelijk bewegingen in die ik niet zo goed kan. Het bleef dus elke voorstelling spannend. Foutloos is het niet gegaan, maar de inleving zat goed.

'De gelaarsde kat en de 19 dwergen' - choreografie Jac Delsing
Foto Adrie de Kok


Ik met de 19 dwergen, die ik genadeloos gedrild heb tijdens de repetities. Maar met resultaat.

'De gelaarsde kat en de 19 dwergen' - choreografie Jac Delsing
Foto Adrie de Kok
Het nummer met de tamboerijnen was een hit en viel bij iedereen in de smaak. Misschien was dit toch mijn nummer 1: show verkopen en knallen (de stukken vlogen in het rond, letterlijk). Mathias Daneels steelt de show in dit nummer, hij is schitterend als de heks Emilia di Rupa!


'Gemaskerd bal' - choreografie Kris Boeckx en Mathias Daneels
Muziek: Be Italian - Fergie
Foto Adrie de Kok

'De heksenschool' zag er goed uit, al bleef het wel spannend of er nu genoeg rook uit de heksenketels zou komen of niet. Dit nummer was een beetje eng om te dansen omdat er veel pirouettes in zaten. Op het podium kan je soms de voorkant niet van de coulissen onderscheiden door de verblindende spots. Niet dat ik kritiek heb op Jens Van Gorp; hij heeft de belichting uitstekend gedaan, samen met Jac (onder aanmoediging van Kris).

'De heksenschool' - choreografie Kris Boeckx
Foto Adrie de Kok
De afsluiter voor de werkgroep was het nummer 'De dansende bomen'. Een zalig nummer om mee te eindigen.
De mooie jurkjes werden allemaal gemaakt door de mama van Silke.

'De dansende bomen' - choreografie Kris Boeckx
Foto Adrie de Kok

En dat was het dan weer. Wij kijken alweer uit naar de volgende voorstelling...
Foto Adrie de Kok



woensdag 1 februari 2012

Kriskin Dansvoorstelling: Het foute sprookjesbos


De laatste weken heb ik wat weinig tijd doorgebracht achter de naaimachine. Te veel met freelanceopdrachten bezig geweest (er moet natuurlijk wel wat geld binnenkomen) én ook veel tijd doorgebracht in de dansstudio. Jawel, er wordt druk gerepeteerd!

17 en 18 maart treden we met Dansstudio Kriskin op in de Warande in Turnhout. In het begin lijkt het allemaal nog overzichtelijk: we maken de voorstelling niet te lang, niet te veel nummers voor de werkgroep... Maar ondertussen weten we niet meer wat eerst te oefenen. Kris Boeckx heeft enkele choreografiën gemaakt voor de werkgroep, ik mag een 'fout sprookje' ineen steken, Mathias Daneels werkt aan een shownummer en.... (tromgeroffel) Jac Delsing heeft een nummer gecreëerd voor ons.

Mijn hoofd en lijf zitten vol bewegingen, details, opstellingen, tijden... maar hier en daar ontbreken de overgangen nog. Stress dus, want 17 maart komt snel dichterbij, blauwe plekken ook en pijnlijke spieren, maar dat nemen we er graag bij. Op het podium, spots aan, knikkende knieën, muziek...  én dan alles geven! Nog 45 keer slapen, en dan is het zover.

Studio Luminance maakt elke keer een prachtige samenvatting van ons optreden. Het filmpje van 'De groene planeet' in 2010 kunt u bekijken op de site van Kriskin, dit is van de voorstelling 'Kriskin danst zwart op wit', uit 2008:


Tickets voor 'Het foute sprookjesbos' zijn beschikbaar vanaf 4 februari, zie www.warande.be

maandag 31 oktober 2011

Halloween: time to dance

Halloween betekent verkleedpartijen, pompoenen, trick or treat, griezelen... Soms levert halloween ook inspiratie voor een leuk dansnummer. Hieronder vind je de links naar mijn vijf favoriete griezeldansen:

The Carnevil Dance uit 'Fame' (2009)
Leuke hiphop in prachtige kostuums op 'You'll Find a Way' van Santogold in een remix van Switch & Graeme Sinden.






'Unzip my body, take my heart out.' Ik heb zelf ooit les gegeven op 'Ramalama (Bang Bang)' van Róisín Murphy, maar het was niet bij mij opgekomen om er een zombiedans van te maken. Het ritme leent er zich nochtans perfect toe. De choreografie van Wade Robson wordt gedanst door de top 20 van de Amerikaanse SYTYCD en dat doen ze met veel overtuiging!




De Time Warp is technisch niet echt een uitdaging, maar het is zeker een aparte ervaring. In Albuquerque heb ik een vertoning van 'The Rocky Horror Picture Show' bijgewoond waarbij het publiek voortdurend reageerde op de dialogen in de film met kreten en gebaren. En de Time Warp? Die doe je uiteraard mee. 'HEY CHUCKIE, HOW'S IT DONE?' It's just a jump to the left...
De aflevering van Glee gebaseerd op 'The Rocky Horror Picture Show' kreeg wel wat kritiek in Amerika, maar het is één van mijn favoriete episodes.


'I'm nog like other guys.' 'Thriller' van Michael Jackson mag uiteraard niet ontbreken in dit lijstje. Je moet wel even geduld hebben, de zombiedans begint pas na 8:28 minuten in deze superlange videoclip. De choreografie is van Michael Peeters, die ook de choreografie van 'Beat It' heeft gemaakt en erin meedanst als de bendeleider in het wit.






Niet echt bedoeld als halloweendans maar toch creepy: Jennifer Beals (of haar stand-in Marine Jahan) in 'Flashdance' op 'Imagination' van Laura Branigan.

maandag 24 oktober 2011

SYTYCD: Meysam Noori

"Dansen is álles voor mij. Eten, drinken, lopen, slapen, denken - heel mijn leven draait rond dansen. Als ik muziek hoor en ik doe mijn ogen dicht, dan zie ik dans: een salto, een sprong, een gestrekt been... En dan begin ik ook te bewegen, maakt niet uit waar ik ben - desnoods aan de bushalte." Dinsdag staat er een interview met Meysam Noori in de Humo


Meysam, de Amsterdammer uit Afghanistan, is mijn favoriet in SYTYCD. Zijn optreden gisteren was niet zo pakkend als de week voordien, maar hij danste met overgave en plezier. Ik hoop dat hij nog ver geraakt.


Aaaah lekker, dat gevoel heb ik ook als ik hem zie dansen. You move me, Meysam!



dinsdag 18 oktober 2011

Prachtige dansfoto's door Richard Calmes

Andrew Brader door Richard Calmes
Tijdens een dansvoorstelling zou je af en toe op pauze moeten kunnen drukken, om ten volle te kunnen genieten van een prachtige sprong of pose. Fotograaf Richard Calmes legt die momenten voor ons vast. Hij maakt wondermooie foto's van dansers in de studio maar ook op locatie, en die kan je allemaal bekijken op zijn site: richardcalmes.com


YouTube: Richard Calmes aan het werk in LA

woensdag 5 oktober 2011

Body Language

Ik ben vandaag naar Body Language gaan kijken, de dansfilm met Floris en Lorenzo uit de vorige editie van So You Think You Can Dance. Zelfs Eldrick doet mee!

De ingrediënten voor een dansfilm zijn steeds dezelfde:
1) de ultieme dansdroom: toegelaten worden tot een dansacademie of -gezelschap of een wedstrijd winnen, zoals de Battle of Broadway in deze film
2) tegenslag, inclusief blessures en liefdesproblemen
3) dankzij de hulp van vrienden en het nodige doorzettingsvermogen wordt de danser 90 minuten later toegelaten tot die danscademie of dat gezelschap, of wint (net niet) die wedstrijd.
De film eindigt uiteraard met een grandioze dansfinale. Dat is in Body Language niet anders.

De hoofdrolspelers in dansfilms kunnen meestal goed dansen maar iets minder goed acteren. Dat is hier niet anders.

Maar waar draait het om? De dans! In Body Language zitten véél mooie dansscènes. Enkel Roy Julen staat bij de aftiteling vermeld als choreograaf, maar de dansstijlen in de film zijn zo divers dat hij The Ultimate Dance Battle had kunnen winnen: hiphop, breakdance, maar ook salsa, modern en zelfs paaldansen. 

De scène waarin de drie jongens hun frustraties van zich af dansen – dezelfde bewegingen maar elke in zijn eigen stijl op een andere locatie – is héél mooi in beeld gebracht. De dansbewegingen zijn ook zo gefilmd en met effecten bewerkt dat ze nog beter tot hun recht komen: battles met de camera als tegenstander, slow motion voor de flips van Lorenzo, The Matrixbullet time-effect bij Floris…

Publiekslieveling Floris is de bad guy in deze film! Floris kon blijkbaar moeilijk tijd vrijmaken voor de film omdat hij door SYTYCD al te veel schooltijd verloren had. En dus heeft hij niet zo'n grote rol als we gehoopt hadden, maar wel een paar supercoole moves. Lorenzo is de ster van de film, hij komt vaak in beeld free-running o.a. in Central Park. Over het danstalent in de film heb ik geen klachten. Ik zou de film zo opnieuw willen zien, wel even snel doorspoelen tijdens de houterige dialogen.

Doen verder nog mee in Body Language: Ingrid Jansen (winnares van Dancing Queen 2008),  Signoury Korper (SYTYCD 2008), Boris Schreurs (De weg naar Fame) en Ruben Solognier (Onderweg naar morgen).

Bekijk de trailer van Body Language:





The Partysquad ftRochelle & Jayh met de titelsong Body Language (Ride)


maandag 3 oktober 2011

Hasta la victoria siempre!

(vtm)
Ik was aangenaam verrast door de mooie choreografieën tijdens de Cubaanse bootcamp van 'So You Think You Can Dance'. Het was niet het soort Latijnse dans dat de dansers verwacht hadden; geen mambo à la 'Dirty Dancing' en ook geen salsa - "dat is voor toeristen". 

Nee, de choreo van Luisa en Rigoberto was een originele mix van moderne dans, Afrikaanse dans en sensuele Latin bewegingen. Ondanks het moeilijke ritme zag het er technisch niet zo slecht uit. Voor zover je dat kan zien op tv. De dans zou best wat duidelijker in beeld gebracht mogen worden. Ik kijk toch vooral naar het programma om dans te zien, niet voor het emotionele drama. 

De dansers worstelden vooral met het sensuele aspect van de dans (of kwamen er niet aan toe na één dag oefenen). Volgens de Cubaanse choreografe Luisa zijn Belgen en Nederlanders niet gewend elkaars lichaam en zweet aan te raken, en slagen de meesten er daarom niet in om elkaar aan te voelen en de dans te combineren met passie en seks. 

Mochten de danspartners in 'Dirty Dancing' nog ver uit elkaar staan - 'This is my dance space. This is your dance space. I don't go into yours, you don't go into mine' - tijdens de Cubaanse bootcamp was het 'Love her! Grab her!'

Quote van Luisa: Een danser mag niet tevreden zijn met wat hij al kent. Ze moeten iets bijleren van iedereen en van overal.



dinsdag 27 september 2011

Je me jette dans la geule du loup

Van zo'n mooie nazomer moet je ten volle genieten, bijvoorbeeld door te dansen in het park. Het Rivierenhof in Deurne is daarvoor de perfecte locatie. De muziek is van Daan: 'La geule du loup', de Franse versie van zijn hit 'Icon'.

zondag 18 september 2011

SOretro


Jaren 80 Dr Beat - Miami Sound Machine

't Is allemaal begonnen met Beat It van Michael Jackson: kick ball change, heup opzij, strike a pose... Mijn eerste dansles en ik was meteen verkocht! Ik had mijn natuurlijke biotoop gevonden. De vele dansfilms in die periode - Fame, Flashdance, Footloose... - waren een welkome inspiratiebron, maar de liefde voor dans en de nodige techniek heb ik opgepikt bij Martine en Anick Van Dam, Peter Kongs en - de pionier van jazzdans in België - Jac Delsing.

Jaren 90 Rhythm is a Dancer - Snap

De zomerstages van Fedes in Brugge waren een uitdaging, maar ik zocht het verder weg. Een dansstage in Albuquerque, New Mexico was zo'n fantastische en verrijkende ervaring dat ik besloot mijn universitaire studies te onderbreken voor een jaartje dans in Amerika. Het werden er uiteindelijk vijf. Vier jaar heb ik gestudeerd aan de University of New Mexico: modern, flamenco, Afrikaanse dans, choreografie, anatomie, dansgeschiedenis... Lesgevers waren o.a. Bill Evans, Elizabeth Streb, Bella Lewitzky, het Mexicaans gezelschap Antares... Ik heb er ook lekker veel kunnen optreden. Na mijn studies heb ik nog een jaartje in San Francisco gewoond en gedanst.

2000+ Get Ur Freak On - Missy Elliott

Dansend elke maand de huur betalen is niet evident. Gelukkig zochten ze bij Humo een secretaresse. Eentje die in de gangen danst had Guy Mortier nog niet, dus mocht ik beginnen. Ik heb er met veel plezier 11 jaar gewerkt, de laatste jaren als webredacteur voor humo.be. Ondertussen gaf ik jazz in de balletschool van Françoise Delvaux in Antwerpen en ging ik weer les volgen bij Jac Delsing. De grote ontdekking van die periode was Dansstudio Kriskin in Turnhout. Tijdens een voorstelling van Kriskin kon ik met moeite stil blijven zitten, omdat de energie en het dansplezier van de dansers op het podium zo aanstekelijk werkten!  Algauw reed ik tweemaal per week van Antwerpen naar Turnhout om les te volgen bij Kris Boeckx. Sinds ik bij Kriskin ben, dans ik met meer plezier, overgave en gevoel dan ooit tevoren.

2011 Alors on danse - Stromae

En nu is het tijd om mijn werkervaring als webredacteur te combineren met mijn passie voor dans - en met mijn tweede hobby: shoppen. Met Souplesse Oblige wil ik dansers, sporters maar ook couch potatoes voorzien van kwaliteitsvolle dans- en sportkleding; outfits die je niet hinderen in je bewegingsvrijheid en die tegelijk elegant en stijlvol ogen.

In de shop, sodancewear.be, kan je terecht voor danskleding van het Nederlandse Pixie en - vanaf februari of maart - van het Italiaanse Freddy. In de komende maanden zal nog meer leuke danskleding worden aangeboden, van merken die in België moeilijker te vinden zijn.

Intussen wordt ook gewerkt aan een eigen kledinglijn. Dansers van Dansstudio Kriskin in Turnhout zijn het Souplesse Oblige-basismodel volop aan het testen.