Posts tonen met het label move to cure. Alle posts tonen
Posts tonen met het label move to cure. Alle posts tonen

woensdag 27 januari 2016

Dress Your Mind @Move To Cure

Marlies Huysentruyt, food coach bij Move To Cure, organiseerde onlangs een relaxmoment met


Warm welkom met Quaker havermout & Ginger Love OrganicTea
Yoga door Nina de Man
Voetreflexologie door Nancy Lamont
Massage door Bastien Renaux
Nagelverzorging van PRONails door Lizzy
Souplesse Oblige was ook aanwezig met een selectie yogakleding.


De populairste legging van die dag: Papaya van My Mantra
Marlies matcht haar sneakers met de Emana anti-cellulitis legging van Deha
Marlies: "Super tevreden! Van al mijn sport/loop/fitness/yogaleggings (en ik heb er veel 🙈) DE beste!"
Populairste top: een top met T-shirt uit de nieuwe zomercollectie van Deha

Food coach Marlies Huysentruyt kan je contacteren via mail op info@eatgoodfeelgood.be
Op haar website vind je allerlei gezonde én lekkere recepten zoals de Sweet potato sunshine salad of Quaker oatmeal cookies

Nina de Man presenteerde bij JIMtv en Studio Brussel, zat in de jury van 'Idool' en werkt als trendwachter. Nina geeft yoga bij Linkeryoga (Linkeroever Antwerpen) en op locatie en ze schreef ook een boek 'Yoga en de kleur groen'.

donderdag 27 november 2014

Move to Cure(d)

Ik heb vandaag mijn 60ste en laatste kinebeurt afgewerkt! Time flies when you’re having fun: sinds de operatie door wonderdokter en kruisbandspecialist Dr. Lagae heb ik, gespreid over 6 maanden, 60 x 2 uur hard gewerkt bij Move to Cure.

Geen twee sessies waren dezelfde: kinesist Gilles De Sutter bedacht telkens weer andere oefeningen om mijn spieren te verstevigen en mijn stabiliteit te verbeteren. 5 x 20 keer buigen en strekken en klimmen en springen en stappen en lopen... Dat deed ik te midden de revaliderende voetballers, maar voor mij was oefenen met een bal er alleen in het begin bij, op voorwaarde dat er niet te veel fragiel volk bij me in de buurt stond. Het liefst oefende ik op de trampolines, het allerliefst op twee tegelijk. Het minst plezierig vond ik de reeksen van 100 x zitten en rechtstaan, vooral met één been.

De eerste maanden 3 x per week, en nadien 2 x, onderging ik zo’n gecombineerde conditietest, uitputtingsslag en marteling. Alles went: nu denk ik dat ik zelfs de folteringen op de behandelingstafel zal missen. Het was nochtans niet niks: eens mijn knie zo hard gestrekt was tot ze niet meer wilde buigen, boog Gilles ze toch zo ver dat ik dacht dat de nieuwe kruisband zou knappen. En met zijn puntige ellenbogen vond hij ook doeltreffend de allerpijnlijkste plekjes op mijn bilspier.

Is het een geval van Stockholmsyndroom? Misschien, ik ben in elk geval blij dat ik me de komende maanden nog eens per week mag laten behandelen en pijnigen door Gilles. Ik kan en wil nog geen afscheid nemen van Move to Cure, zowat mijn tweede thuis sinds 14 mei.

Het allerbeste nieuws is dat ik weer aan het dansen ben én dat het elke dansles beter gaat. Als ik rechtstaand dans merkt een toeschouwer vast niet veel meer van mijn blessure, maar op de grond kan ik mijn manco niet verbergen. Grondwerk is altijd mijn favoriete onderdeel van (moderne) dans geweest, maar nu frustreert het mij soms. En ook frustratie behandelt Gilles. Vandaag, tijdens mijn laatste kinebeurt in de reeks van 60, heeft hij de excuustruus in mij op haar plaats gezet: hij prentte me in dat ik die knie wel degelijk op de grond werkend kan en mag belasten, en hij beval me meteen dat ook maar 5 x 20 keer te bewijzen.

1000 x 60 keer dank aan Gilles De Sutter, Lieven Maesschalck (voor de bemoedigende woorden en schouderklopjes), Frédérique Neys (voor de goede zorgen tijdens het verlof van Gilles), de rest van het team én aan alle mooie mannen bij Move to Cure die het trainen toch net iets aangenamer maakten.


woensdag 21 mei 2014

Unfortunate pirouette, the English account

More than 17 years ago I lived in the US. In the nineties I studied dance at the University of New Mexico. The initial plan was to spend one year at UNM in Albuquerque but I loved it so much I stayed for 4 years until I had earned my bachelor degree in fine arts (suma cum laude no less).

Afterwards I spent another year in San Francisco working for Impact, a lighting company, and dancing as much as possible. I look back on those five US years as the most wonderful, challenging and exciting years of my life. The three fun facets were sun, dance and great friends.

Thanks to facebook I have kept in touch with many of my fellow dancers at UNM. Some of them still dance, like Adrienne Clancy and inspirational teacher Bill Evans, many of them have switched to yoga (Kate and Melissa among others) and the flamenco women Stephanie and Julia are still as feisty as ever. I usually post in Dutch but this time my worried American friends deserve a full report they do not need to put through Google translate.

I'm not a professional dancer  but I still dance about three times a week. I occasionally teach dance class (I've taught weekly classes for five years and then decided I preferred taking class to teaching). Every two years I choreograph a piece for Kriskin, the dance studio I take class at. I wish I had the opportunity to choreograph more often...

My choreography two years ago,
dancing first row on the right


Last February - I was working on my choreography for the Kriskin show (it's this weekend!), rehearsals had started - I went to my Tuesday dance class to work on my technique and flexibility. It was a fun combination with a double turn ending in a jump, open - close - open. Over the years I must have done that move about a hundred times, the fifth time I did it that evening I messed up: my foot went one direction, the knee another. Result: I tore the anterior cruciate ligament and the meniscus in my right knee.

ACL reconstruction


The ACL stabilizes the knee during turns and quick stops, you definitely need it in dance. Thank God we still have afffordable health care in Belgium (yes, I'm worried about the upcoming elections, also this weekend). I had to wait a couple of months but last Wednesday I finally got a brand new ACL put in place by one of the best surgeons in the field. Dr Lagae specializes in knee surgery and has helped many professional athletes.

It will take six months of exercises with a physical therapist before I will be able to dance again. The Move to Cure team will get me back in shape. The expertise of Lieven Maesschalck and his team of therapists will get me to dance again as I did before. They're the top as well, working with our Belgian Red Devils for instance (I'm talking soccer now).

So, dear American dance friends, no need to worry. I'll be back on the dance stage before you know it. Although switching to yoga doesn't seem like a bad idea either.

Miss you all very much

Heidi double U

Suki John's 'The Human Engine', Rodey Theatre in the Fine Arts Center at UNM - March 28, 1993

dinsdag 13 mei 2014

Dansen kan ernstige gevolgen hebben



Februari: dinsdagse dansles bij Jac Delsing

Dubbele pirouette, spring open toe open... en KRAK.

Het dansjaar loopt al niet zo vlot; in november heb ik een spierscheur in mijn kuit opgelopen (eveneens in die dinsdagse les) met enkele weken verplichte rust als gevolg. Dit is nòg enger en kraakt nòg luider! Ik gooi mij dan ook onmiddellijk als de eerste de beste flauwe voetballer op de grond.

Maart: MRI-scan

Het verdict: meniscus gescheurd, voorste kruisband over de volledige dikte gescheurd en een oedeem op de tibia; nummer 6 op de lijst van Common Dance Injuries volgens Dance Teacher. Zo'n simpele dansbeweging, die ik zeker honderd keer eerder probleemloos heb uitgevoerd, maar deze keer kom ik slecht neer, tors mijn knie en voilà. Worden we oud? Misschien wat vermoeid... En ik ben nooit echt goed geweest in pirouettes.

Een dansblessure komt nooit gelegen maar nu is de timing wel uitermate slecht. Met Dansstudio Kriskin hebben we om de twee jaar een voorstelling in De Warande in Turnhout. De repetities zijn in volle gang voor de show op 24 en 25 mei.

April: wachten/move to cure

Om weer te kunnen dansen heb ik een nieuwe kruisband nodig. Alvorens ik terecht kan bij dé kruisbandspecialist moet ik veel geduld uitoefenen, héél veel geduld. Is dat erg? Het komt wel goed uit eigenlijk. Ik kan dan wel niet meer meedansen in de Kriskin-show, maar ik wil toch -  op één of andere manier - mijn choreografie afwerken en aanleren.

Ondertussen werk ik bij Move To Cure, het kinesistenteam van Lieven Maesschalck, aan het versterken van de omliggende spieren. Daardoor wordt de pijn minder en zal de revalidatie na de operatie ook vlotter verlopen.

Mei: afspraak in AZ Monica

De specialist draait mijn onderbeen in allerlei mogelijke en onmogelijke richtingen: ''t Zit los, het moet geopereerd worden.' 'En kan dat morgen?', vraag ik dan. Nee, dat niet, maar wel volgende week. Hoera! Euforie omdat ik eindelijk een operatiedatum heb. Hip hoi!

Morgen: operatie

Afgelopen vrijdag heb ik een laatste krukkenloze repetitie gehad met de Kriskin-dansers; ze zijn er klaar voor. Mijn computer en pakjesmateriaal heb ik naar het gelijkvloers verhuisd. De voorlopig laatste Souplesse Oblige-broek op bestelling is afgewerkt.

Morgen krijg ik een nieuwe kruisband!  Overmorgen kan de revalidatie beginnen zodat  ik over zes maanden weer pirouettes kan draaien!