Posts tonen met het label moderne dans. Alle posts tonen
Posts tonen met het label moderne dans. Alle posts tonen

dinsdag 22 juli 2014

Insomnia/Tossing & Turning [dance video]

I love dancing on stage. I enjoy taking class, teaching, choreographing... but performing in front of an audience, that's the ultimate dance experience.

And I will stumble and fall

Every two years I get the chance to perform with the Kriskin dance studio. But not this year. After rupturing the cruciate ligament in my knee in dance class, I spent the performances last May in the audience. The brace and crutches kept me in my seat but I knew all the steps, felt the sorrow when they danced to ‘Say Something’ by A Great Big World & Christina Aguilera.

When dreams disappear

There was a story to the show 'Als dromen verdwijnen' about a girl in charge of dreams, dispensing from her magic suitcase the proper dream to everyone: dreams about love, adventure, happiness, heroism… But her suitcase full of dreams is taken from her and the dreams disappear.

Insomnia/Tossing & Turning

What happens when you can no longer dream? You toss and turn because you can’t fall asleep. That's what my choreography was about. I started working on it in January and in February had to stop dancing because of the knee injury. Don't tell my physical therapist but I did find a way to finish the piece and teach it to the dancers.

Die Gedanken haben Nachtrundgang

Last october I saw Pina Bausch’ ‘Le sacre du printemps’. This breathtaking performance was an inspiration for ‘Insomnia/Tossing & Turning’, as well as the way supporting characters entered and left the stage in the play 'De verwondering’ by Hugo Claus and directed by Bart Meuleman. The music also guided me and determined in a way how the piece evolved. The Turnhout audience wasn't expecting anything like Einstürzende Neubauten or (String Quartet Tribute to) Sonic Youth, but that's what they got.

Kool Thing, Kool Thing

I didn't get to perform last May but I did enjoy watching my choreography from the audience. I was a bundle of nerves the full seven minutes of 'Insomnia/Tossing & Turning' but the dancers did not let me down. Actually... Next time I want to use attributes I should stay backstage and count the pillows before the music starts!

For the video we can always count on Dirk Van Royen from Studio Luminance to do a wonderful job. Enjoy:




zondag 9 december 2012

Alvin Ailey Magic: dansles in New York


Vanavond finale van 'So You Think You Can Dance'! Voor ze aan de liveshows begonnen, hebben de dansers zich moeten bewijzen tijdens een auditie, een driedaagse in Arnhem en een bootcamp in New York. Herinner je je die bootcamp nog? Ik was hartstikke jaloers op de dansers die voor modern gekozen hadden en vervolgens les kregen van Troy Powell, artistiek directeur van Ailey II.



Toen een trip naar New York zich aandiende, ben ik onmiddellijk de site van Alvin Ailey gaan opzoeken. Diens gedachtegoed wordt in The Studios in ere gehouden: "Dance comes from the people and should be given back to the people." Het prachtige Joan Weill Center for Dance telt niet minder dan 12 danszalen, waar de hele dag lang lessen worden gegeven. Zelfs wie nog nooit dansles heeft gevolgd, heeft hier de keuze uit 80 lessen: van Zumba tot hiphop, van capoeira tot Horton.

Om deel te nemen aan de professionele lessen moet je minstens drie jaar danservaring hebben. Met meer dan twintig jaar ervaring zou ik niveau één toch moeten aankunnen, zou je denken. De lessenreeksen waren natuurlijk al enkele maanden bezig, in december nog inpikken is op geen enkel niveau een lachertje.

The Joan Weill Center for Dance
De les modern van Ari Mayzick was best wel eng. "It's not just any modern, it's Graham!", wees hij mij terecht. Toen hij halverwege de les begon aan een oefenreeks met verplaatsingen en draaien - zonder die vooraf nog een keer te overlopen - zat er voor mij niet veel anders op dat toe te kijken in plaats van deel te nemen. Daar kan je natuurlijk ook veel van leren, maar dat was niet echt waarvoor ik gekomen was.

Two introductary classes for $ 25,00, ik had dus nog een tweede les te goed. De volgende dag begeef ik me na veel wikken en wegen toch maar naar de les Horton van Elizabeth Roxas. Elementen uit de Horton Techniek zoals flatback en hinge komen in verschillende stijlen aan bod, maar bij Alvin Ailey worden nog de 'fortifications' onderwezen zoals die zijn ontwikkeld door Lester Horton (bij wie  Ailey zelf les had gevolgd). Mijn ervaring met Horton beperkt zich tot de lessen van Julio Rivera tijdens de zomerdanssstages van Fedes vele jaren geleden. Maar Elizabeth is een schat van een lesgever en zij nam de tijd om oefeningen te overlopen, in twee groepen te werken en zelfs individuele verbeteringen aan te geven (die lateral T kon beter). 't Was hard werken, dat kan ik je verzekeren, maar ik heb er heel erg van genoten.

'Revelations'
Alvin Ailey American Dance Theater treedt heel de maand december op in het New York City Center, met een wisselend programma. Dinsdagavond zag ik de hiphopchoreografie 'Home' van Rennie Harris, 'Minus 16' van Ohad Naharin en, best van al, het fantastische 'Revelations' van Alvin Ailey. Verrassend hoeveel van de bewegingen uit de Graham en Horton-les terugkwamen in de choreografie van Ailey.



Alwie deze maand nog in New York is: zeker gaan kijken naar Alvin Ailey Dance Theater. En aan alle dansers: ga de uitdaging aan en volg een keer les in die prachtig dansstudio's, keuze genoeg zelfs voor wie niet veel ervaring heeft.

Tip: draag een zwarte maillot met legging, dat is het uniform in de school. Zie ook de overzichtelijke site van NYC Dance Studios.


Over Alvin Ailey:
Choreograaf Alvin Ailey was getraind in Graham en Horton, zijn dansen hadden als onderwerp de geschiedenis en de problematiek van zwarten en hij werkte ook voornamelijk met zwarte dansers.

"In his dramatic works, or strongly emotional ones like the enduringly popular Revelations, Ailey has created black archetypes: the suave, sharp-footed dude, who can turn-on-a-dime, who's never at a loss; the laborer; the prisoner (whore or jailed man or sinner) yearning upward for freedom, for release; the provocative and dangerous female; the damaged innocent; the luscious goddess out of Africa (like the great Judith Jamison, transfigured in the last movement of the solo Cry). These roles make certain steps come to the fore: high leaps and plunging falls and rolls, rapid multiple turns, legs not simply lifted but flung triumphantly high, backs deeply arched in abandon or despair, and, often, a fluent swaying in the hips as well."
Bron: Time and the Dancing Image (1988) - Deborah Jowitt

maandag 27 februari 2012

Mijn ervaring met Pixie danskleding


‘t Is allemaal begonnen met Beat It van Michael Jackson: kick ball change, heup opzij, strike a pose... Mijn eerste les dateert van de jaren 80, sindsdien is dans mijn grote passie. Ik heb jazzdans, modern, klassiek en flamenco gevolgd in Herentals, Brugge, Albuquerque en San Francisco. Tien jaar geleden, toen ik les begon te volgen bij Dansstudio Kriskin in Turnhout, leerde ik de sportkleding van Pixie kennen.

Bij Kriskin werd er geregeld enthousiast ingetekend op bestellijsten voor Pixie: mooie modellen, goeie pasvorm, stevige maar ademende stof, leuke kleurtjes… Dansers zijn best wel veeleisend, niet elke sportbroek is geschikt voor dans. Je wil ongehinderd je battements en pliés kunnen doen, het materiaal mag niet te zwaar of te warm zijn, tijdens een pirouette wil je er bovendien gracieus uitzien. En dan kom je telkens weer bij Pixie terecht, want Pixie biedt dit alles en meer.

De broeken blijven mooi, zelfs na talrijke wasbeurten. En je voelt je er steeds goed in, ook als er eens een paar kilo’tjes zijn bijgekomen.

Bij de start van mijn webshop met kwalitatieve sport- en danskleding heb ik dan ook Pixie als eerste merk gecontacteerd. Klanten van sodancewear.be zijn uitermate tevreden over de kwaliteit en de modellen van Pixie. En ik ook, nog altijd.

maandag 24 oktober 2011

SYTYCD: Meysam Noori

"Dansen is álles voor mij. Eten, drinken, lopen, slapen, denken - heel mijn leven draait rond dansen. Als ik muziek hoor en ik doe mijn ogen dicht, dan zie ik dans: een salto, een sprong, een gestrekt been... En dan begin ik ook te bewegen, maakt niet uit waar ik ben - desnoods aan de bushalte." Dinsdag staat er een interview met Meysam Noori in de Humo. 


Meysam, de Amsterdammer uit Afghanistan, is mijn favoriet in SYTYCD. Zijn optreden gisteren was niet zo pakkend als de week voordien, maar hij danste met overgave en plezier. Ik hoop dat hij nog ver geraakt.


Aaaah lekker, dat gevoel heb ik ook als ik hem zie dansen. You move me, Meysam!